تبلیغات
بازار - ركوردداران ركود در اقتصاد ایران

بازار

صبحانه آنلاین - ركوردداران ركود در اقتصاد ایران

  • صبحانه آنلاین - ركوردداران ركود در اقتصاد ایران
    به گزارش صبحانه،اطلاعات درج‌شده در این گزارش كه بر اساس داده‌های بانك مركزی و محاسبات آماری ارائه شده است، نشان می‌دهد كه صنایع یادشده، صنایعی هستند كه دچار ركود بوده و عدم تدبیر برای حل مشكل ركود این صنایع، مشكلات عدیده‌ای برای كشور ایجاد خواهد كرد.
     
    به گفته جلیل سعیدلو، عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران اگر برای حل مشكل صنعت داروی ایران اقدام مؤثری انجام نشود، در سال ٩٧ با بحران بزرگی در تأمین دارو مواجه خواهیم بود. گزارش مركز بررسی‌های اقتصادی اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران نشان می‌دهد كه در نیمه نخست سال جاری تعمیر و نصب ماشین‌آلات و تجهیزات با رشد منفی ٤٩,٦درصدی روبه‌رو بوده است. تولید پوشاك، سایر وسایل نقلیه، داروها و فراورده‌های دارویی شیمیایی و گیاهی و تولید منسوجات نیز به ترتیب با رشد منفی ١٦.٦،‌ ١٣، ٧.٢ و ٧.١ درصد مواجه بوده است. بر اساس این مطالعه، تعمیر و نصب ماشین‌آلات و تجهیزات بالاترین رشد منفی را به خود اختصاص داده است. فرسوده‌بودن ناوگان تولیدی در ایران عامل مصرف بیش از حد انرژی و افزایش قیمت تمام‌شده تولید معرفی می‌شود و این مسئله هرساله هزینه‌های زیادی به كشور تحمیل می‌كند اما بازسازی این ناوگان فرسوده نیز بر اساس آمارها درگیر نوعی ركود شده است.
     
    به اعتقاد نگارنده مطالعه مركز بررسی‌های اقتصادی اتاق بازرگانی، اگرچه سهم فعالیت‌های صنعتی دارای ركود در ارزش‌افزوده كل كشور، كم است اما به دلیل تولید كالای با ارزش‌افزوده بالاتر (صنعت پوشاك) و استفاده از توان تخصصی و فنی كشور در تولید كالاهای سرمایه‌ای و با سطح فناوری بالاتر (صنعت ماشین‌سازی)، ضرورت دارد توجه بیشتری به مشكلات این گروه از صنایع شود.
     
    ورشكستگی یكی از مهم‌ترین كارخانه‌های داروسازی
     
    اگرچه بر اساس مفاد این گزارش، صنعت پوشاك بیشترین ارزش‌افزوده برای كشور را ایجاد می‌كند اما نقش صنایع داروسازی در زندگی مردم ملموس‌تر و مهم‌تر است. آن‌طور كه در گزارش این مركز یاد شده، صنعت داروسازی نیز در گروه صنایع دارای ركود دسته‌بندی می‌شود. جلیل سعیدلو، عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران در گفت‌وگو با «شرق» این ركود را عاملی برای ایجاد یك بحران در كشور معرفی می‌كند.
     
    او درباره دلایل ایجاد این ركود می‌گوید: به خاطر گردش نقدینگی، صنعت دارو دچار مشكل شده است. واحدهای تولیدی، داروهای خود را به مراكز توزیعی می‌دهند و آنها این محصولات را در اختیار بیمارستان‌ها قرار می‌دهند. بیمارستان‌ها به دلیل اینكه مشكلاتی در ارتباط با كسری بودجه دارند و نقدینگی كافی در اختیارشان نیست، به واحدهای تولید دارو نزدیك به دو سال است كه بدهكاری دارند. سعیدلو ادامه می‌دهد: خیلی از تولیدكنندگان، كالاهای خود را اوایل ٩٥ یا اوایل ٩٤ در اختیار بیمارستا‌ن‌ها گذاشته‌اند اما بیمارستان‌ها هنوز هیچ پولی به آنها نپرداخته‌اند. كارخانه‌ها و مراكز تأمین كالا پولی ندارند كه مواد اولیه بخرند و استمرار تولید داشته باشند. همین چند روز گذشته یكی از معتبرترین كارخانه‌های داروسازی كشور به همین علت اعلام ورشكستگی كرد. او تأكید می‌كند: این مسئله اگر ادامه یابد، قطعا در سال ٩٧ چهره واقعی خود را به شكل كمبود دارو و كمبود تجهیزات پزشكی نشان خواهد داد. به گفته عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران در شرایطی كه كمبود هنوز به‌وجود نیامده است، با مبالغ كمتری می‌توان بازار را مدیریت كرد. اگر كالا به‌خصوص دارو كم شود، همه مردمی كه نیازمند آن هستند و مصرفش می‌كنند، قاعدتا سعی می‌‌كنند مقدار بیشتری دارو داشته باشند. بنابراین آن را دپو می‌كنند و باید چندین برابر سرمایه‌گذاری شود تا به تقاضاها پاسخ دهیم. این مسئله در نهایت منجر به افزایش شدت بحران می‌شود.
     
    نیاز ٨هزارمیلیاردی صنعت دارو برای ادامه حیات
     
    به اعتقاد سعیدلو امروز تولیدكنندگان ما می‌توانند با تزریق نقدینگی به حیاتشان ادامه دهند اما اگر این مسئله محقق نشود، بحث واردات به شكل داروهای فوریتی مطرح می‌شود. در چنین شرایطی نظارت كافی وجود نخواهد داشت و قطعا مردم و دولت باید قیمت بیشتری را برای تأمین دارو پرداخت كنند. زیرا قیمت داروهای وارداتی قاعدتا چندین برابر داروهای تولید داخل هستند.
     
    او ادامه می‌دهد: بنابراین باید به شكل خیلی فوری و جدی به این مسئله پرداخته شود. البته این مسئله مدت‌هاست كه از طرف انجمن‌های مربوطه پیگیری می‌شود ولی آنچنان كه باید و شاید مؤثر نبوده است.
     
    به گفته عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران صنعت دارو برای آنكه از ركود خارج شود، به حدود پنج هزار میلیارد تومان تزریق نقدینگی نیاز دارد. بخش تجهیزات پزشكی نیز سه هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد تا روی پای خود بایستد. در غیر این صورت در سال ٩٧ این مسئله، خود را به شكل تعطیلی كارخانه‌ها نشان می‌دهد. او از تعدیل نیروی كارخانه‌های داروسازی و كاهش ظرفیت تولید این واحدها خبر داده و می‌گوید: از كل طلب بخش دارو اطلاع ندارم و این مسئله باید از سازمان غذا و دارو استعلام شود، اما می‌دانم كه مطالبات داروسازان رقم كمی نیست و بسیار سنگین است. سعیدلو بیان می‌كند: كل گردش سالانه دارو در كشور ما نزدیك ١٦ تا ١٧ هزار میلیارد تومان است.
     
    درحال‌حاضر چیزی حدود ٥٠ درصد آن را واحدهای تولیدكننده و داروخانه‌ها، از بیمارستان‌ها طلبكار هستند. چك‌های داروخانه‌ها كه در گذشته به‌سرعت نقد می‌شد، در حال برگشت‌خوردن است. او عنوان می‌كند: چرخه اقتصادی دارو وضعیت مطلوبی ندارد و باید برای آن نسخه تجویز كرد. خود این چرخه دارای بیماری است و بیماری آن بحرانی بوده و یك بیماری عادی نیست. در حالی واحدهای تولیدكننده دارو از بیمارستان‌ها طلب دارند كه حدود ١٠ ماه است مطالبات بیمارستان‌ها از محل طرح تحول سلامت از سوی تأمین اجتماعی پرداخت نشده است.
     
    بدقولی دولت و عدم نوسازی ماشین‌آلات
     
    بخش دارو تنها بخش دارای ركود نیست. واحدهای تولیدی، نوسازی خود را به‌طور مداوم به تعویق می‌اندازند كه این مسئله قطعا بر راندمان تولید تأثیرگذار است. به گفته آرمان خالقی، عضو هیئت‌مدیره خانه صنعت و معدن، كم‌بودن جذب تسهیلات از سوی واحدهای صنعتی و وجود ركود در كشور، سبب شده است كه این واحدها برای نوسازی خود اقدامی انجام ندهند. او به «شرق» می‌گوید: پیش‌بینی می‌شد بعد از این سال‌های طولانی ركود، با ایجاد رونق در اقتصاد، بازسازی و نوسازی خطوط در دستور كار قرار گیرد، اما منابع مالی‌ای كه دولت برای این كار پیش‌بینی كرده بود، هنوز پرداخت نشده است. بنابراین وقتی كه برنامه‌ها و حتی جوازهای توسعه واحدهای تولیدی در قالب طرح توسعه هنوز صادر نشده، نمی‌توانیم برنامه‌های خود را محقق كنیم و قاعدتا رشد منفی خواهد بود. این یك مسئله بدیهی است. خالقی درباره رشد منفی تولید سایر وسایل نقلیه نیز عنوان می‌كند: ما در نوسازی ناوگان حمل‌ونقل، موفق عمل نكرده‌ایم. این در حالی است كه سال‌ها درباره آن صحبت می‌شود. ناوگان حمل‌ونقل كشور فرسوده است و طول عمر زیادی دارد. قاعدتا باید سرمایه‌گذاری خیلی زیادی روی آن انجام دهیم تا حداقل امكان تردد برای این وسایل در خارج از مرزها فراهم شود. به گفته او، وسایل نقلیه فعال در ایران به دلیل اینكه استانداردهای لازم را ندارند، نمی‌توانند در خارج از مرزها تردد كنند.
     
    برای نوسازی این ناوگان یا باید راننده‌كامیون‌ها وارد عمل شوند یا شركت‌های حمل‌ونقل توسعه یابند. عضو هیئت‌مدیره خانه صنعت و معدن ادامه می‌دهد: در ایران عمدتا افراد صاحبان كامیون‌ها هستند و از شركت‌ها كار می‌گیرند. بنابراین باید به این قشر تسهیلات برای خرید كامیون داده شود، اما تاكنون این اتفاق رخ نداده، تسهیلات كافی نبوده و استقبال از تسهیلات هم كم بوده است. او می‌گوید: وقتی رونق اقتصادی كم و منفی است، جابه‌جایی كالا هم كم است. این مسئله جزء تبعات ثانویه ركود اقتصادی است.
     
    رونق چك برگشتی در صنایع نساجی
     
    صنعت نساجی نیز مدت‌هاست كه در فهرست صنایع دارای ركود جایگاه خود را حفظ كرده و صحبت‌های فعالان این بخش راه به جایی نمی‌برد. پارچه‌ها و منسوجات چینی در بازارهای ایران عرضه می‌شوند و كارخانه‌های نساجی یكی پس از دیگری، خطوط تولید خود را تعطیل می‌كنند. علینقی خاموشی، رئیس اسبق اتاق بازرگانی، در گفت‌وگو با «شرق» وضعیت كل صنایع ایران را نامناسب توصیف می‌كند.
     
    به اعتقاد او، ضعف مدیریت‌ها سبب شده كه صنعت نساجی رشد منفی داشته باشد. نبود كشش بازار هم در ایجاد این وضعیت نابسامان مؤثر بوده است. خاموشی می‌گوید: پول از بازرگانی خارج شده و به سمت كارهای دیگر؛ مثلا ساختمان‌سازی و ... رفته است. كسانی هم نمی‌خواهند جنس بخرند یا می‌خواهند روی سبیل صاحب كارخانه‌ها بچرخند. جنس را می‌خرند و بعد از هشت تا ١٠ ماه پول می‌دهند. تازه در موعد سررسید چك هم، جای چك‌ها خالی است و اكثرا برگشت می‌خورد. خیلی وضع بازار خراب است و همه گرفتار هستند./روزنامه شرق

نظرات() 
  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :